sinvoz
@sinvoz
26 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
İnsanlıktan ümit kesmedim; fakat insana güvenmiyorum. Bir kere bağı çözüldü mü, o kadar değişiyor, o kadar kurulmuş makine oluyor ki, bir de bakıyorsun ki, o sağır ve duygusuz tabiat kuvvetlerine benzemiş.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yalnızlıktan korkardı, yalnız kalmaktan korktuğu için, tanıdığı insanların kendisine muhtaç olmamaları onu çıldırtabilirdi.
Halinde üzüntü, alay, yaradılıştan gelme zarafet birbirine karışıyordu.
Fakat hangi İstanbullu bindiği vapurda kimlerin bulunup bulunmadığını merak etmez?
Bu her türlü hatanın üstünde, bir yığın anlaşmazlığın zavallı kurbanı, onu her budalalığında, her deliliğinde affetmiş, sakin tebessümüyle ömrünün bütün acılarını örtmüş kadının hayaliydi. Bu tebessüm arasında kendisine ait o kadar büyük, facialı, muzlim şeyleri gizlediği için, arkasında onun hatalarıyla delik deşik olmuş bir kalp, insanlara itimadını kaybetmiş, bir bıkkınlık içinde her şeyi bırakmış bir ömür bulunduğu ve bunların hiçbirini göstermediği, hepsini örtüp sakladığı için, kendiliğinden en korkunç silah oluyordu.