Askerin kaderi budur işte: Yaptığın katkı birtakım olumlu şartların bir araya gelmesiyle daha üst mercilerin dikkatini çekecek kadar ses getirmediği sürece sana dair her şey komutanının görüşüne bağlıdır.
Alman askerleri, daima ileri atılan kahraman askerledi! Eğer toprağa düşüyorlarsa bu, ya taarruz ya da savunma sırasında olmalıydı. Geri çekilmelerini gerektiren taktiksel sebepler yoksa onların bildiği bu askerler bir karış toprağı bile düşmana terk etmezdi. Kanıt da oradaydı işte: Stalingrad!
"Bir asker için savaş aynı zamanda ölüm anlamına gelir ve ölümü görmeksizin savaşı anmak, tıpkı alevler içinde yanan bir evin içinde olmaksızın o ev hakkında konuşmaya benzer. "