“Esirgemen sözümü ben,
Çıkıp gelse de ölüm
Geri götüremez adımlarımı,
Ve yıldıramaz beni hiç bir şey... Gülüm
Ne dikenler bıraktım ardımdan... Ne dikenler,
Ki uçları hala kanıyor ayaklarımda
Oysa karanfiller ekmiştim yollara,
Aş ile mızrap vurup sevdalı sazıma
Kavgamı türkülemiştim,
Yarın bakışlı çocuklara,
Ve semahlar dönmüştüm turnalar gibi,
Pir aşkına hak aşkına halk aşkına
Kim söyleyebilir ödüğümü.., kim?
Siz türkü gibi dağılırken dağ yollarına
Ve toprak gibi yeşilirken memleketim,
Kim söyleyebilir solduğumu.., kim ?
Ben ölmedim ki , ben ölmedim ki, ben ölmedim ki.”