Simge Yıldız
@siyahprenses28
05.07.2024
100 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
"Neden uğraşıyorsun ki?" dedim zorla. "Herkes ölmemi istiyorken sen neden bu kadar uğraşıyorsun?" Yanağıma büyük bir yaş daha süzüldü. 'Hayatımın ne önemi var ki?"
"Şifreyi çoktan almışsınızdır," diye mırıldandım sessizce ağlarken. "Daha niye koruyorsun ki? Ben ölürsem ölecek. Daha niye yaşatıyorsunuz ki?"
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İsteyen herşeyi yapıyor arkadaşlar
Tepsiyi kendi dizlerinin üzerine aldı. Kendisine yemek dahi yapmayan, benim yaptığım yemeği bile önüme getirirsen yerim yoksa almaya üşenirim, diyen adam kaşığa doldurduğu, dumanı tüten mercimek çorbasına hafifçe üfledi. Soğuduğuna emin olduktan sonra dudaklarıma doğru ilerletti.
Buna da alışkın değildim. Garip bir histi.
Bu kadar mı ucuzdu hayatım?
Hayret dolu bir nida döküldü dudaklarımdan. Peki, neden bendim? Bu kadar mı ucuzdu hayatım? Gözlerimden geçen hayal kırıklığı ona değil, hayataydı.
Bu zamana kadar hiçbir şeyi çok istememiştim. Azla yetinir, halime şükrederdim. İhtiyacım olanı alır, fazlasına el uzatmaz, başkasının hakkını yemekten kaçınırdım. Hayal kurarken bile uçsuz bucaksız olmazdı. Ben bu hayatı küçücük yaşamıştım. Şimdi bu kadar büyük bir bedel niyeydi?
Asıl savaş yeni başlıyordu. Kralşan farkında değildi ama uyuyan bir canavarı uyandırmıştı. Bunun da farkında değildi. Bir kere daha kaybetmeyecekti Timur. Bir kere daha ona sunulan sevginin ölüm getirmesine izin vermeyecekti. Artık küçük değildi. Kolları uzundu. Bir ölüm daha görmeye ise gücü yoktu. Hele de ablasının ardından kalbinde açan tek gül ilk defa bu kadar canlıyken. Gaza daha da yüklenirken yanında sadece gözünün önündeki karanlık perde, kalbine verdiği en büyük söz vardı.
Sana söz, Ahu. Her yeri kana bulasam dahi bu cehennemden canlı çıkaracağım tek kişi sensin.
Sevince varını yoğunu ortaya koyan bir babanın kızıydım. Sadece bu sevgiyi herkese sunmazdım.
Zehirdim. Dikendim. Keskin bir bıçak, sivri bir iğneydim. Kırık cam parçaları, sert bir taştım. Sırf babam gibi sevgiden ölmeyeyim diye kendimi biledikçe bilemiştim.