Simge Yıldız
@siyahprenses28
05.07.2024
99 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ayaklarıma batan taşlar kalbime batan bıçak kadar acıtmıyordu. Düşen omuzlarımla olduğum yere çöktüm. Geride kalan da işlemediği günahların bedelini ödeyen de yine ben olmuştum. Ahuzar'ın kalbi iki odaydı: Kadife ve Biricik. Biri bacaklarından, diğeri kalbinden vurulmuştu. Yine kimse görmedi, bilmedi. Ateş, tek bir kıvılcımdan çıkardı. Artık yakan da yanan da kül olan da bendim.
Her teneffüse çıktığında beni görsün diye beklemiştim. Çünkü beni bekleyen hiç kimse olmamıştı.
Aynı saniyelerde kapıyı açmış, dışarı çıkmak için hareketlenmişti ki elim aniden elinin üzerini buldu. Saniyeler içinde yaşanmış bir andı. Bu da ondan aldığım arsız bir cesaretti.
"Dikkatli ol."
Ben yaptığıma şaşkındım ama o şaşırmadı. Bocalamadı. Elini geri çekmedi. Sıcaktı teni. Yaptığım şey için içimdeki deli cesaretine kızdım ama geri adım da atmadım. Keskin kahveler gözlerimdeyken başını yavaşça aşağı yukarı salladı. Kendince küçük ve kibardı elleri ama benim elim, üzerinde küçücük kalmıştı. Bir parmağı, elinin üzerindeki serçeparmağıma ağır ağır dolandı. Belli belirsiz okşadı sanki. Ya da bana öyle geldi.
Bakışlarımı gözlerinden koparmamıştım. Sessiz bir kelimesi vardı.
Sen de.
Başımı aşağı yukarı sallamakla yetindim. Elimi çekmesem bir süre daha kalacak gibiydik.
Ama... diyecek oldum.
"Ben sana gelirim," dediğinde bir tükürüğü daha yutmak zorunda kaldım.
İlerliyorduk bir yandan da. Tek tesellim hareket halinde olmaktı.
Ama aniden durduğumuzda sözünün bende bıraktığı etkiyle yüzleştim. Hızlanan kalbimin yanaklarıma vuran kırmızılığını görmediği için şanslıydım. Bana böyle şeyler söylememeliydi. İçimde filizlendirdiği umutla nasıl baş edeceğimi bilemiyordum sonrasında.
"Sen hemen tanınırsın," dedim bakışlarım önümdeyken. "Yanımda görünmen riskli."
"O zaman görünmem, Ahu."
Bu noktada ona bakmak zorunda kaldım. Ben ona bakmadan önce bana bakıyordu. İçimi kıpırdatan bir detaydı.
"Hem gelirim, diyorsun hem görünmem. O nasıl olacak?"
Her zamanki boş vermişliği üzerindeydi. "Geldiğimde görürsün," dedi.
Babalık
Bakışlarını Kadir Tönge'ye çevirdi Timur. Son bir sevgi kırıntısı aradı. Bulamadı. Bu onu son görüşü değildi. Kadir Tönge etrafında olmaya devam edecekti. Ama bu an, Timur'un ona korkuyla baktığı son andı. Bu akşam ondan babalık beklediği son akşamdı. Timur içine bir mezar daha kazdı. Herkes ölüydü. İlk defa birini o mezara canlı canlı gömdü. Adına baba, dedi. Sadece baba