Ona inanmak istiyordum.
Ancak ne yazık ki o güne dek on binlerce insanın ölümüne bizzat şahit olmuştum. Çok azının benim için bir anlamı vardı. Çoğu ölüm zamansız, beklenmedik, ölene yakışmayan bir ölümdü ve bazen utanç vericiydi. Yaşamayı en çok hak edenler her zaman en çabuk giderdi.
"Fark ettim ki," dedim, "siz insanlar tarihinizden çok daha fazlasısınız. Soyunuzun ne kadarını sahipleneceğinize karar verebiliyorsunuz. Ailenizin ve toplumun beklentilerini aşabiliyorsunuz. Yapamadığınız ve asla yapmamanız gereken şey ise olduğunuzdan başka biri olmak Piper McLean."
Omuz silktim. Ölümlülerin kısıtlı hayal güçleri beni sık sık şaşırtıyordu. Dünya sanki ya öyle ya da öbür türlü olmak zorundaydı. Kimi zaman insanlar, o et çuvalı gövdelerinde olduğu gibi düşüncelerinde de tutsak görünüyorlardı bana...