Ve sen mi büyüksün kokuşmuş et yığını!Sen hayattan birşeyler koparabildiğinimi sanıyorsun!
Seni aldatmışlar..
Hayat önce damarlarındaki kanı iliklerine kadar çeker,sonrada pestilinden pas pas yapar!!
Hayatın bize attığı en büyük kazık,hatırlamak gibi bir becerimizin olup unutmak gibi bir becerimizin olmayışıdır...mesela ben vefat eden kardeşimi unutamıyorum
Ve hayat öyle bir noktadan size bir çelme takarki,yere düşerken tutunacak bir dal ararsınızda dikenlere tutunursunuz.
Ve sonra usul usul hayatın el eteğini opmekle yeniden başlarsınız..