İçinizde bir gerçek payı var ama dürüst değilsiniz. Küçük bir şöhret anı için kendi doğrunuzu gösterişe ve utanca çeviriyor, pazara çıkıyorsunuz… Gerçekten de bir şeyler söylemek istiyorsunuz ama korkudan en son söyleyeceğiniz sözü gizliyorsunuz çünkü sizde onu söyleyecek cesaret yok, sizdeki yalnızca ödlekçe bir küstahlık. Siz bilinçli oluşunuzla övünüyorsunuz ama hep kararsızlık içindesiniz çünkü kafanız çalışsa da yüreğiniz fesatla kararmış oysaki temiz bir yürek olmadan tam anlamıyla, doğru bir bilinçlenme olmaz.