Güneş her gün yeniden doğuyor gökyüzüne, ama benim için çoktan battı. Işığı var belki dünyada, fakat bana düşen hep akşam. İnsanlar sabaha uyanıyor, ben ise senin yokluğunun bıraktığı o uzun gecede kalıyorum. Bazı kayıplar gökyüzünü karartmaz, insanın içini karartır. Ve insan en çok da bunu öğreniyor: Dünya dönmeye devam ederken, bir kalp aynı yerde durabiliyormuş. Sayılı zaman çabuk geçmiyormuş, zaman duruyormuş...
S.S