Yazılı dostlar ihanet nedir bilmezler.Ve onların cömertlikleri de hiçbir insanda olmadığı kadardır.Yaşama,dayanma ve devam etme gücünü bize hiç tükenmeyen bir kaynak gibi sunmayı hep sürdürürler.
Yeter ki biz istemeyi bilelim..
İnsanların önemli bir bölümünün kimsesiz yaşayamaması gibi,ben de kitapsız odalarda asla yaşayamıyorum.Ve benim bu odalarıma yalnızlık,hiç sığmıyor;neşeli günlerimde de,hüznün kol gezdiği zamanlarımda da.
Sevgililer günlerinde sevgili olduklarını etrafa göstermek için ortalığa dökülenlerin sevgililiklerini hiçbir zaman inandırıcı bulmadım.Tıpkı sevgiyi bir eyleme ve insandan insana yönelik bir sorumluluk kaynağına dönüştürmekten kaçanların sevgilerini de hiçbir zaman inandırıcı bulmadığım gibi..