“Sana anlatmak istediğim çok şey var ama nereden başlayacağımı bilemiyorum…”
“Seni en çok üzenden başla, tecrübelerime göre dile en çok onlar kepenk vuruyor.”
Onu gerçekten seviyordum ve sevdiğim için iyi bir yaşamı olmasını istiyordum. Bir insanı sevdiğin zaman onun iyiliğini istersin.
Onu merak ediyordum ama sadece bu kadarla kalmak zorundaydım. Doğru olan buydu. O kapının arkasında bizim için iyi bir şey yoktu. Hiç olmamıştı.
Sandığından daha güçlüsün. Ama umarım hiçbir zaman ne kadar güçlü olduğunu öğrenmen gerekmez.
Ben eve gitmek istiyorum ama evim neresi bilmiyorum. Babamın öldüğü o yer mi, annemin hiç olmadığı o yer mi… Yalnızlık bir insana çatı verebilir miydi, bir çatı bir insanın üzerine kaç kere devrilirdi…