"Vatansever öyle mi?"diye bağırmıştı büyükanne.
"Bu eve yemeğe davet ettiğin insanlar... Bu beni hasta
ediyor. Ve seni bu üniforma içinde görmek, gözlerimi
söküp atma isteği uyandırıyor."
"Zaten siz askerleri ilgilendiren tek şey bu!" demişti
büyükanne, çocukları tamamen görmezden gelerek.
"Güzel üniformalarınızla yakışıklı görünmek. Giyinip
kuşanıp o çok kötü, korkunç şeyleri yapıyorsunuz.
Bundan utanç duyuyorum. Ama kendimi suçluyorum
Ralf, seni değil."
"Merak ediyorum, seninle ilgili nerede hata yaptım
Ralf?" demişti. "Acaba sana küçükken yaptırdığım
gösteriler mi, ipin ucundaki bir kukla gibi giyinmeye itti seni?"
"Yapma anne," demişti baba sabırlı bir sesle."Şimdi bunun
zamanı değil biliyorsun."
"Orada üniformanla dikilmiş duruyorsun," diye devam etmişti
büyükanne, "sanki seni özel bir şey yapıyormuş
gibi. Gerçekten ne ifade ettiği umrunda değil."