me
@solinvictus0
ama hayal kırıklığına uğramak yerine mutlu olmak için, kendimi başkalarına bağımlı bir duruma getirmemem gerektiğini söylüyorum kendime.
belki de yürümek -adım adım yürümek- yeryüzünü sevmektir, kendini fark etmektir, bedeninin ruhunla aynı hızda yol almasına izin vermektir.
bir şey kolayca elde edildiğinde verdiği haz çabucak kaybolur. haz için bir bedel ödediğinizdeyse işler değişir, örneğin buz gibi havaya, rüzgara, dik bayırlara katlandığınızda. işin zevki hedefe doğru ilerlerken gösterdiğiniz çabada. belli bir noktaya erişmeye çalışırken çektiğiniz zahmette. soğuktan donacak gibiyken ısınmakta.
sorun olarak gördüğüm, beni kaygılandıran bir şeyler arama mesafe koyduğumda o kadar da dert edilecek bir şey olmadığı ortaya çıkıyor.