Kan kusucaz güneş geceyi döndüğünde
Emeklerim yorgun bir işçinin kirli önlüğünde
Mumum söndüğünde, gerçek acıyı gördüğümde
Son kez ağlı'yca'm bir gün annem öldüğünde.
Bu sebeptendir ki kitaplarımı ödünç veremem kimselere. Okumasınlar isterim yaralarımı. Son sayfayı da okuyup kitabın kapağını kapattıktan sonra unutmak isterim onları. Unutmak, insanlığa bahşedilmiş en tehlikeli ama kararında en gerekli özelliktir.
İşte en sevdiğim satırlar..
Sevgili Bilge, bana bir mektup yazmış olsaydın, ben de sana cevap vermiş olsaydım. Ya da son buluşmamızda büyük bir fırtına kopmuş olsaydı aramızda ve birçok söz yarım kalsaydı, birçok mesele çözüme bağlanamadan büyük bir öfke ve şiddet içinde ayrılmış olsaydık da yazmak anlatmak, birbirini seven iki insan olarak konuşmak kaçınılmaz olsaydı. Sana, durup dururken yazmak zorunda kalmasaydım. Bütün meselelerden kaçtığım gibi uzaklaşmasaydım senden de.
