Acı çekmek kötüdür, çirkindir, karanlıktır. Çağımızın acıya duyduğu sempatide hastalıklı bir şeyler var. İnsan yaşamın renklerine, güzelliğine, çoşkusuna sempati duymalı. Hayata dair yaralardan ne kadar az bahsedersek, o kadar iyi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gerçeğe giden yol çekişkiden geçer bir bakıma. Gerçekleri, cambazların yürüdüğü ipin üzerinde sınamalıyız. Eldeki veriler ancak akrobata dönüştüğünde onlar hakkında hükümde bulunabiliriz.
Onunla konuşmak nadide bir kemanı çalmak gibiydi; yayın her bir dokunuşuna, titreyişine karşılık veriyordu.
Her mükemmel varlığın ardından da mutlaka bir trajedi vardı. Sanki en sıradan çiçeğin açması için bile dünyanın şiddetli doğum sancıları çekmesi gerekiyordu.
Kafayı hayırseverlikle bozan insanlar genellikle bütün insanlığını yitirirler. En belirgin özellikleridir bu.