"Bazen hoşlanmadığınız bir şey, hakkımızda iyi olabilir ve hoşlandığınız bir şey de hakkınızda kötü olabilir. Allah bilir Siz bilemezsiniz." (Bakara/216)
Ruhumuza yabancı birtakım sesler, "Bu kalp senin değil mi? istediğini seveceksin" derler. "Bu hayat senin değil mi? İstediğin gibi yaşayacaksın. Hayatına hiç kimse karışamaz..." derler. Birtakım aklıevveller, nefsimizi coşturtan nice sözler söylerler. Hey gidi günler, hey... buldular ya bir garip şaşkını, hırpalayıp duruyorlar aşkını.
Bir sınırı vardı Her şey. Peki sevmenin bir kuralı bir sınırı yok muydu? nerede başlayıp nerede bitmeliydi? Aşk Denilen Bu şiddetle ve karşı konulmaz duygunun peşinden insan nereye kadar gitmeli ve nerede durmalıdır?
Bir şeyler söyleyen yok tabii.
Böyle olunca Kalbimiz rabbimiz ile sevdiklerimiz arasında sıkışıp kalıyor. içimizdeki yangının ne olduğunu, hiç kimse görmedi, bilmedi o yıllarda Rabbimiz hariç... sadece O bilebilirdi zaten....