“Amaranta, ‘Şu erkekler de ne tuhaf,’ dedi. Diyecek başka söz bulamamıştı çünkü. ‘Papazlara karşı dövüşüp canlarını veriyorlar,sonra da armağan diye dua kitabı getiriyorlar.’ “
“Yaşamla hesabını kesin olarak kapatırken kendi insanlarını düşündükçe duygulanmıyor,en çok nefret ettiği kişileri aslında nasıl sevmiş olduğunu anlamaya başlıyordu.”
“Duygularını zorlamadan, kendilerini yüreklerinin doğal akışına bırakarak öyle bir noktaya geldiler ki,artık düğün gününü saptamaktan öte yapılacak bir şey kalmıyordu.”