O kapının ardına bir daha geçemedim. O yüzden biraz kendi kendime düşünüp tarttım. Ben de bir gün böyle bir dükkânım olmasını istiyordum.
Şu an otuz beş yaşında olmama rağmen bu dilek hâlâ kalbimin bir yerlerinde duruyor. Bir gün... Bir gün para biriktirip işimden ayrılacağım ve bir yer bulup ürünlerimi sergileyeceğim. Bir gün, bir gün... Ama o bir gün ne zaman gelecek?