Oturdum masama yaktım cigarami rsmine karşı oturdum dertlendikce çekiyorum ciğerlerime sana olann askim sevgim:duman sarınca her zerresi nefrete dönüşüyor içimi büyük bir öfke kaplıyor sonra değiştiriyorum resmi gülüyorsun bir anda bitiyor herşey bütün dumanı geri salıyorum
Hayat gibi ölüm içinde adil değil deriz ölümün fakir zengin,kuçuk büyük ,iyi kotü demeden herkesi alıp götürmesi, aslında ölümün adil davrandığını söylemiyormu bizlere.