Bu zamana ait değilmişim gibi hissediyorum çoğu zaman. Hayatın tüm bu çirkinliklerine rağmen hayata dair yaşama sevinçlerini yitirmeyen ,mücadele ruhunu içinde hep taşıyan insanlara o kadar imreniyorum ki..
“Dayanamıyorum artık Theo, yaşamın ağırlığına daha fazla dayanamıyorum. Unutmaya çalışıyorum, daha çok resim yaparak unutmaya çalışıyorum ama olmuyor. Kulağımdaki çığlıklara karşı koyamıyorum. Kendime zarar vermekten çok korkuyorum...”