Ceren
@speratha
biz altı yetişkin. yaşlarımız yirminin üzerinde.
biz altı çocuk. yaşlarımız onun altında.
biz her ikisiydik. onlar benim ilk oyun arkadaşımdı. ilk çocukluk hayallerimin mimarları ve ilk gerçek eğlencelerim. sokak nöbetçileri benim her parçam olmaya başlamıştı, minnettarlığımın ölçüsü artık olamazdı.
"ağlıyorum ama korkudan dolayı değil. çocuklar canları yandığı zaman ağlar, canım yandığı için ağlıyorum."
yarattığın gerçek adalet, vicdanın ve vicdansızlığının sesidir.
Sokak Nöbetçileri
her yalan zamanla gerçeğe dönüşürdü ve her gerçek zamanla bir yalan uğruna hiç olurdu
bileğimizdeki damgada S ve N harfleri vardı, iç içe geçmişlerdi.
sokak nöbetçileri.