Hak ettiğini yaşamak da acımasız bazen... Bazen bulunmak için saklanırsın, bunu söylemiştim sevgilime... Saklandığım yerde bir kayba dönüşmenin sıkıntısı içimdeki şimdi. Hiç bulunamayacak olmamın. Saklambaç oynarken ve kimsenin beni bulamamasına sevinirken, oyunun bittiğini, herkesin evlerine dağıldığını bilmeyen bir kayıp çocuğum şimdi.
Dünya griden ibaret değil. Siyah ve beyaz var herkesin bilmişlikle gri alanları anımsatmasının aksine. Ölümle yaşam gibi. Anladım ki siyahlara bürünen birinin sonradan beyazlarla boyansa da aklanıp paklanması mümkün değil. Anladım ki beyaz olana bulaşabiliyor kirler, topraklar. Anladım ve kendim gibi bildiğim insanlardan kaçarak, talihsizlikler yüzünden bedenindeki beyazlığı bulmaya çalışan insanlara yeniden güvenmeye başladım galiba.