Her şeyi yarım bilen bir adamın,yarım kalan hayatı ölümle tamamlanmak üzere
Ben yenemedim içimde büyüyen illeti o hastalık yenmedi beni
Ben sevdiğim insanlara yenildim en çokta aşık olduğum kadına yenildim ve zaten onsuz bir gelecek düşünemiyordum aslında bakarsanız hastalık sayesinde kazandım belki yaşamayı yitireceğim ama en azından bu yanılgıyla yaşamaya devem etmeyeceğim bunlar kendime dair yazabildiğim son satırlar artık sadece uyuyup uyanamamak kaldı ben kendimi teslim ediyorum bu gece itibariyle savaştım ve kaybettim her hikaye mutlu sonla bitmiyor hoşçakalın.
O kadar yalnız bırakıldım ki
Kanatlarımı kendi ellerimle kırdım
Ola ki duygusal davranırım affederim diye
Kanatlarımı kendi ellerimle kırdım gökyüzü sizin olsun
Ben yerin altına razı oldum yerin altına girmeden
"Kimseler görmedi Ömür hanım, bu dünyadan ben geçtim. İçimde umudun kırk kilitli sandıkları, elimde bir avuç düş ölüsü yüreğim -içinde senin ve benim ağırlığım- benim olmayan bir garip gülümsemeyle yüzümde, incelik adına,ben geçtim..."