Her gün birçok şeyi eksiltmek yerine, az da olsa sevgimizin üzerine bir şeyler koyarak gidelim. Güzel şeyleri bir anda tüketmeyelim. Bizi biz yapan ne varsa kıymetini bilelim. Birbirimizi değiştirmeyelim. Olduğumuz gibi sevip sevilelim."
Yordun beni hayat. Verdiklerinle yordun. Vermediklerinle yordun. Sevdiklerimle ve hiç sevmediklerimle yordun. Yaşattıklarınla, içime attıklarımla ve daha hayatımın baharındayken ben, dallarımı kıran fırtınalarınla yordun. Ama görüyorsun ki ben de pes etmiş değilim henüz. Gücümün yettiği kadar savaştım ve ayakta kaldım. Mutluluğa değil ama sayende acıya da alıştım.