İsmi4772
@srdh
Aslan Babanın Asi kızı
Kirli ayakkabılara inanıyorum, ütüsüz tişörtlere, eskimiş sırt çantalarına, dağınık saçlara, traşsız yüzlere, yorgun bakışlara.. Yanından ayırmadığın kitaplara, kimsenin dinlemediği şarkılara, gece çıkılmış yolculuklara, omuzlara yaslanan başlara, el değmemiş topraklara, insan girmemiş ormanlara, sıcacık avuçlara, mütevazi kokulara, farkkedilmemiş duygulara..
En çok da sarılmalara inanıyorum ben, sımsıkı sarılmalara..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tam o gün. Lapa lapa kar yağıyordu, göz gözü görmezken öylece yürümüştüm saatlerce. İçimden bu cümleyi geçirmiştim. Sanki burada yürüyen yine benim. Ama bu sefer içimden bambaşka bir cümle geçiyor.. Pencerenin önünde kavuşmak denen rüzgarı beklerken o rüzgar esmiş, bana değmiş de soğukluğuyla dondurmuş beni...
Kendi kalbinden bile sakladığın cümleleri okumak.. Her bir kelimede dudaklarını ısırmak.. Gözlerimin dolmasına engel olmaya çalıştım, yazıyı tam okumak için.. kalbe ok gibi saplandı cümleler, cesaret edemedim.. istemiyor insan, okumak istemiyor bir yerden sonra ama belki de sonu iyi biter diye devam ediyor işte, hayat gibi, her bekleyiş gibi bekliyor insan mutlu olur belki bir gün diye ..