Birisi Tevfik Fikret'in oğluna yazdığı şiiri okuyormuş. "Eğer bu memlekette bir gün sabah olursa Haluk!" dizesini okur okumaz ,arkadaşı hemen yapıştırmış:"Bil ki fecr-i kaziptir."
Sanki bir Cehov oyunu seyreder gibiyiz: İnsanlar gülüyor,eğleniyor,göbek atıyor ama içleri kan ağlamakta.Birbirlerini kıskanıyor, aşağılıyor ve hep birlikte nefret bileskesinde buluşuyorlar.