“Bir masal uydurmuştum kendi kendime. Yüzlerce kez doğmuş ve hep birbirimizi sevmiştik. Dünyaya her gelişimde, seni her buluşumda, her seferinde onlarca, yüzlerce sarsıntı oldu. Hayatlarımız yıkılıp yıkılıp yeniden kurulan şehirler gibiydi ama kimse yıkılanın altında ne kaldığını anımsamıyordu. O şehirler hiç kurulmamış, o insanlar hiç yaşamamış gibi unutuldu her şey.”