Sevmenin karşılığının sevilmek olduğunu sanıyorsun. Sevilmeyince de başkasını sevmeye hakkı olan bir insanı iç dünyanda çarmıha geriyorsun. Sevilmemen bir suç değildi, sevdiğinin seçme hakkıydı. Eksik kalman, yarım kalman onun suçu değildi, yaralarını yanlış limanlarda sarman senin suçundu.
Neden geceleri uyumuyorsun babacığım? Seni çoğu zaman sınır karakolunda devamlı gece nöbeti tutan bir askere benzetiyorum.
Ben de nöbetteyim oğlum!
Evin de mi nöbettesin babacığım?
Hayır oğlum. Bir umudun sınırında…
Sen… Çocukluğumda… Bir bahar yağmuru sonrası, altından geçmek için koştuğum, yaklaştıkça uzaklaştığım, dokunamadığım, ama düşünü kurduğum, gökkuşağı kadar
yakın ve uzaksın bana.