Başkalarıyla alan eden ve onları iğneleyen bir konuşma yapmaktan kaçın, zira içten konuşmalar insanların rahatlıkla yayılabildiği açık kırları andırmalıdır, evin önünden geçen saray yolunu değil.
Tanrıtanımazlığın, insanın yüreğinden çok dudaklarında olduğunu gösteren en önemli işaret, tanrıtanımazların sanki kendilerine güvenmiyormuş ve başkalarıyla birlikte bir ortak duyuş oluşturmak istiyormuş gibi, kendi görüşlerini sık sık dile getirmesi ve savunmasıdır.
Bir kişi kederlilerle birlikte ağlayabiliyor, kederli insanların yaralarına yüreğiyle derman olabiliyorsa, o aslında yarasıyls başkalarına ilaç olan soylu pelesenk ağacına benziyordur. Kolayca başkalarını bağışlayabiliyor, kusurları unutabiliyorsa, bu onun yüreğinin kolayca yaralanmayacağını, hatta çok sağlam olduğunu göstermektedir. Ölçülü lutuflar karşısında kendisini borçlu sayabiliyorsa, bu durumda armağan yığınlarından ziyade insan kalplerine önem veriyor demektir.