Tanrı gökle, yani ulaşılamazlıkla yaratılmış varlıklardan tenzih ediliyordu. Ancak bu anlayış zamanla Yüce Tanrı'yı işlevsiz, iradesiz, hayata müdahil olmayan şekillerde âlemden uzaklaştırdı. Dolayısıyla yeryüzünde O'nun adına ve O'nun için hükmeden metafizik varlıklar ortaya çıktı. Bunlar ataların ruhları, aracılar olarak görüldü. Monoteizmin animizme/şamanizme dönüşmesini işte böyle özetleyebiliriz.