Carriage Square ve Appleby’nin çalışanları burunlarını çekerek gelinin yanına dizilmişlerdi. Damadın tarafında ise gözyaşlarını saklamadan ağlamakta olan hırsızlar ve katillerden oluşan görülebilecek en tuhaf topluluk durmaktaydı.
“Merhaba küçük kız,” diyebildi çatlak bir sesle. “Öldük mü biz şimdi?”
“Hayır sevgilim.” Agatha boğuk bir sesle fısıldıyordu. “Ben ölmek için fazla kötüyüm, sen de fazla iyi.”
“Kötü değil,” diye mırıldandı Simon yorgunluktan gözleri kararırken. “Sadece biraz acayip. Ama ben seni böyle seviyorum.”