Meryem UZUNOĞLU
@stabildeli
Şu anda okuduğu kitap
Karar vermenin bu kadar şart olduğu, bu şartın herkes için aynı kesinliği taşıdığı bir devir daha görülmemişti.
Reklam
Düşünmek insanın içinde kendine karşı bir düşman daha peydahlaması oluyordu. Şartlar okadar berbattı işte.
Kabul etmek, her zaman doğru bulmak değildir.
"Düşmanın bir mi? Sen ona bir daha ekle. Üç mü, beş mi? Sen ona bir de kendini ekle ve üçse dört, beşse altı de. Ve sen sana düşmanların en çetini oldun, bunu böyle belle"
Her insanın ölünceye kadar yapabileceği birşeyler vardı. Her insan da, kör topal bunu yapıyordu. Mesele iyiyi kötüden ayırabilmekte idi ve her şeyin, ama her şeyin iyisi de, kötüsü de oluyordu.
Reklam