Halkın, üst sınıfların ahlaksızlığı saydığı şeye karşı duyduğu öfkeyi anlayabiliyorum. Halk istiyor ki ayyaşlık, aptallık, ahlaksızlık onlara has olsun; bizlerden biri kendini rezil ettiğinde onlara ait alanda kaçak avlanmış gibi bir duyguya kapılıyorlar.
Ben insanlar arasında ayrım yaparım. Dostlarımı fiziksel güzellikleri, tanıdıklarımı güzel karakterleri, düşmanlarımı ise üstün zekalarına göre seçerim. İnsan düşmanını titizlikle seçmeli. Benim hiç aptal düşmanım yoktur mesela. Hepsi belli bir entelektüel derinliğe sahip insanlardır, bu yüzden de hepsi beni takdir eder. Bu kibir mi sence? Sanırım epey kibirliyim