Gökhan Atış
@strongwings
1979'da İstanbul'da doğdum. 32. yaşıma dek dünyayı gerçek bir yer sandım. 33. yaşımda algılarım değişti. Artık dünyanın bir rüya olduğunu bizzat görmüş biri olarak yaşıyorum. Bu sitede 2 romanım var.
Yazarlık, şifaya kolaylaştırıcılık, ruhsal rehberlik
Denizcilik Fakültesi Güverte Bölümü Mezunu
Goa - Hindistan
İstanbul, 24 Eylül 1979
57 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Georgi: "Life is hope."
Üstüne tulumunu geçirirken kafasının içinde bu sonuçlara vardı. Köprü üstüne koştu. Merdiveni tırmanırken geminin savrularak sancağa doğru dönmeye
başladığını hissetti.
Köprü üstüne çıktığında süvari dümendeydi ve gemi hâlâ
dönüyordu. İkinci kaptan, aşçı ve çarkçıbaşı da kaptanın
yanındaydılar. Kaptan aşçıya soruyordu:
“Ne zaman gördün en son?”
“Efendim, dün gece birlikte içiyorduk..."
Reklam
Gemide lakırtılar bitmez...Alıntı
“Demek bir kitap yazdın… Demek Gaak gibi yola düşeceksin ve Baap’ını arayacaksın… Demek oralara dek gideceksin… Yolun açık olsun efendi kaptan. Bul inşallah.”
Bazıları, “Ben bulamadım, umarım sen bulursun.” dedi.
Bazıları, “Bu hayalperest adama gemiyi teslim edip yatıyoruz, güvenilebilir mi? Söyledikleri delice, değil mi?” diye de düşündü.
“Ne yapacakmış? Gemileri mi bırakacakmış? Bak bak bak... Bir bilinmez için.”
Kaptanın kulağına bile gitmiş bu lakırtılar.
Karanlığınla savaşabilir misin?Alıntı
Kendi içimde karanlığa karşı savaş açtım. İçimde bombalar patlattım. Kendi kendimi
parçaladım. Onun benim bütünlüğümün bir parçası olduğunu
anlayana dek neredeyse hayatımı yok olma noktasına getirdim. Oysa bu nafile bir savaştı.
Barış için barış yalnızca bilinçler hazır olduğunda gerçekleşir.
Hataların gerçekten hata mı?Alıntı
Yeni dönemin nasıl başlayacağına dair bir fikri vardı artık. Gemi işinden ayrılacak, İran, Pakistan ve Hindistan’a doğru yola çıkacaktı; tam olarak kitapta yazdığı gibi.
Kendisine o güne dek çok acımasız davrandığını fark etti. Evet, her insan gibi hataları vardı. Mükemmel olamazdı. Bilincini vaktinden önce uyandıramazdı. Dolayısıyla olan
hiçbir şey hata da sayılmazdı daha geniş bir bakış açısında. Daha önce hata sandığı şeyler varsa bile, hayat hikâyesinin o ana evrilmesinde bir amaca hizmet etmişlerdi. Artık böyle
düşünüyordu.
'Bu son' diyebilmek...Alıntı
“Kaptanım, ben Gökhan. Son kez bir gemide çalışacak
olan, usta üçüncü kaptanınız.”
Kararını ailesine henüz söylememişti. Bir kere daha durdurulmayacaktı. Zamanında durdurulmuştu çünkü yolculuğunun içsel hazırlığı henüz tamamlanmamıştı. Henüz
ailesine olan sözünü tutup bitirmemişti. Henüz hayal ettiği
özgür insan olmaya cesareti de yoktu. Bu hazırlığın tamamlanması dokuz sene gemilerde çalışmasını gerektirmişti ve ondan önceki yirmi üç senelik hayatını ve belki onlarca ya da yüzlerce geçmiş yaşamı ve sayısız seçim ve sonuçlarını...
Reklam