Gökhan Atış
@strongwings
1979'da İstanbul'da doğdum. 32. yaşıma dek dünyayı gerçek bir yer sandım. 33. yaşımda algılarım değişti. Artık dünyanın bir rüya olduğunu bizzat görmüş biri olarak yaşıyorum. Bu sitede 2 romanım var.
Yazarlık, şifaya kolaylaştırıcılık, ruhsal rehberlik
Denizcilik Fakültesi Güverte Bölümü Mezunu
Goa - Hindistan
İstanbul, 24 Eylül 1979
57 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
yola çıkmadan yolu görebilir misin?Alıntı
Ve yol hemen görünmezse korkma. Çünkü bazen önce
bir şeyleri bırakmak ve yola çıkmak gerekir; yol da ondan
sonra görünmeye başlar...”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Beybabamız bal gibi tatlı, bıçak gibi keskin..Alıntı
Öyle bir kaptan ol
ki; bal gibi ve de bıçak gibi bir kaptandı diye hatırlan. Saygı
göreceksin o zaman ve sözün dinlenecek.”
“Kaptanım, bence siz öyle bir lidersiniz. Ben de o yüzden size beybaba diyorum. Bu saydığınız özelliklere sahip kaptanlara böyle deriz biz Türkler.
Gemide makinecilerin sabah ritüeliAlıntı
Geceden kalan sarhoşlukları, makine
dairesinin yakıcı ve gürültülü cehennemine adım attıkları
anda bir baş ağrısıyla taçlanır, bir veya birkaç hap yutar,
sert bir kahve içer de çalışmaya öyle başlarlardı. O kadar
kirlenirdi ki üstleri başları güvertecilerin tulumları ilkokul
önlüğü gibi masum ve temiz kalırdı onlarınkinin yanında. İlk
iki saatlik çalışmada acı çeker, çay saatinin gelmesiyle kendilerini makine kontrol odasının klimalı ve nispeten sessiz olan emniyetli limanına atarlardı. Salaş kanepe ve taburelerin üstüne yan yana, bacak bacak üstüne atmış makineciler,
günün ikinci kahvesini içerken bir de sigara yakarlardı.
Ve anca o zaman kendilerine gelmeye başlarlardı. Onların
izlerken uzaklara dalabilecekleri bir okyanusları yoktu. O
yüzden kalplerini ısıtan bir anıyı genelde gözlerini kapatarak
hatırlarlardı.
Güvertecilerin sabah ritüeliAlıntı
Dinlencedeki güverteciler; mavi tulumları yağlanmış,
yüzleri güneşle yanmış, hepsinin kalbinde bir özlem, hepsinin aklında uzaktaki bir sevgili, bir çocuk, bir anne; bir sabah ritüelini fark etmeden yaşıyorlardı. Sonra geceye dair
aptal bir anı sessizliği bozuyor, birçok kişiyi güldürüyor ya
da bir muhabbete çekiyordu.
Gemide sıradan bir sabah...Alıntı
İçkili gecelerin ardından, sarhoşluğunu henüz atamamış
olan güverteciler, kahvaltı sonrasındaki iki saatlik çalışma
süresinde, paslanmış bir ambar kapağına raspa boya yaparken, biraz tiner kokusu, biraz çekiç gürültüsü, biraz deniz tuzu ve rüzgâr serinliğiyle ayılır gibi oluyorlardı. Sabah 10
molasında herkes birer bardak kahve alıp, hava çok çok kötü
değilse güvertede sırtlarını yaşam mahali yapısına yaslayarak
yan yana oturuyor, sessizce denizi izliyor, gemi sallanıyorsa
onunla uyumlu sallanıp çaylarını üstlerine dökmeden içiyorlardı. Gemi hangi yöne yatıyorsa içeceği aynı anda ters yöne doğru kendiliklerinden yatırırlardı.