Gökhan Atış
@strongwings
1979'da İstanbul'da doğdum. 32. yaşıma dek dünyayı gerçek bir yer sandım. 33. yaşımda algılarım değişti. Artık dünyanın bir rüya olduğunu bizzat görmüş biri olarak yaşıyorum. Bu sitede 2 romanım var.
Yazarlık, şifaya kolaylaştırıcılık, ruhsal rehberlik
Denizcilik Fakültesi Güverte Bölümü Mezunu
Goa - Hindistan
İstanbul, 24 Eylül 1979
57 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Yol mu kayıp gidiyordu, kendisi mi?Alıntı
Bazen bir Radiohead şarkısı, bazen bir Bach ya da Vivaldi,
Pink Floyd ya da Doors şarkısı akıp geçti kulağından; ayağı-
nın altında akıp giden yol gibi, yanından geçtiği ağaçlar ve
onların gölgeleri gibi, havadaki bulutlar gibi. Bir saat kadar
yürümüş ve hiç otostop çekmemişti. Otostop çekmeyi mi
unutmuştu; bir yere gitme arzusunu mu unutmuştu? Yoksa
yine gemide yaşananlara mı dönmüştü. Gözlerine bakan
biri sürekli dönüp duran zihnin doluluğunu fark edebilirdi.
Gözlerine bakan biri o anda orada olmadığını açıkça
anlayabilirdi. Yürüyordu. Yürümek iyi geliyordu. Nasıl iyi
geliyordu bunu bilmiyordu ama iyi geliyordu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Allah'ın hippisiAlıntı
Başka bir gözlemciye göre; çocuğun içinden çıkan romantik bir kamp ateşiydi sanki de kaptandan çıkan yok edici bir yanardağ patlaması. Adam bir komutandı geçmişinde. Alışık değildi kendisine karşı çıkılmasına. Hele de Allah’ın hippisi yapsındı böyle bir şeyi...
Benzemez...Alıntı
Okulda öğretilen hiçbir şeyle tam örtüşmüyordu gemide
olanlar. Deneyim, kâğıt üstünde çözülen problemlere
benzemiyordu.
Bazen tüm ihtiyacın, dizlerinin üstüne çökmek -dibi bul-Alıntı
Sonra feri sönen gözlerine nereden geldiyse bir damla ışık düştü. Işıkla birlikte hatırladı ki karanlık varsa aydınlık da vardır; zorluk varsa çaba ve gerçek zaferler de vardır.