"Keşke onu tanıyabilseydiniz," dedi elimi sıkarak, - "sizin onu tanımanıza değecek kadar değerli biriydi!" - Ölüyorum sandım. Hakkımda bu kadar önemli ve gurur verici bir söz söylendiğini hiç duymamıştım.
"Dostum," dedim, "insan sonuçta insan, tutkunun önüne geçilemiyorsa ve insanların koyduğu sınırlar birinde baskı uyandırıyorsa, bir insanın sahip olduğu birazcık akıl yeterli olmaz veya bir iş yaramaz... "
"Bu çok farklı bir şey," diye karşılık verdi Albert, "çünkü tutkularının esiri olan bir insan, düşünce gücünü tamamen yitirdiği için bir alkolik, bir deli muamelesi görür."