Dedim ya, en çok kendime acıyorum. En çok pişmanlıklarıma... Beynimdeki o sesle kavgam işte bundan mütevellit. Şimdi dönsem, tutsam ellerimden, bana yine en çok ben sahip çıksam
Bana insanlardan mı bahsediyorsun? demişti.İnsanlar mazide ve tarihin yaprakları arasında kaldılar.Bu gördüklerin birer karikatürden başka bir şey değildir.
İnsanlar okunmamış birer kitaptır.En basitleri hakkındaki hükmü bile tamamının okunmasına bırakmalı.Biraz derince olanların ise,iyice okunduktan sonra üzerinde az veya çok düşünmek lazım