“…bir ağacım var ki yemişini yiyorum, bir pencerem var ki zaman zaman açıp önümdeki sokağı yahut karşıdaki denizin manzarasını seyrediyorum. Hepsi güzel hepsi ala. Fakat ne çare ki bir zaman sonra ölüp gideceğim. Bu saadetleri artık tadamayacağım. Evet bunu bilirken tam surette mesut olmama imkan var mı?”