iliklerinde hissettiğini, adın gibi bildiğini saklayabilirsin. gördüğünü saklayamazsın. yaşamına sığdırdığın her şeyi bir ağacın altına gömebilirsin. gözlerinin perdelerini çektiğinde bile gördüğünü unutamazsın.
görmemek için gittiğin onca yol, kapattığın onca kapı, konuşmadığın onca insan, saklandığın sığınak. ne kadar güvendeydin değil mi? hatta bir sabah belki de daha az hatırlıyorum derken nasıl iyi hissetmiştin. ama bak yolun yol değil, kapın kırık, insanlar gözünün içine içine bakıyor, saklandığın sığınak hapishanen. gördün değil mi? boynuna bir zincir, zihnine bir resim. gözlerini kapat...