sukran
@sukranu
Reklam
Yaşamı kendi doğrularımız üzerinden ele almamız doğaldır. Lakin bu doğruların başkalarının yaşamında da aynı şekilde çalışmasını beklemek yaşamın yönlerini idrak edememektir. Evren çok boyutludur kimin yaşamının, yaşamı hangi sayfasından çalıştığını bilebilmek için zamanın ve yönlerin üstünde bir algıya sahip olmak gerekir. İnsan doğal varoluş halinde zaman boyutunun bile üstüne çıkamazken insanın yapabileceği en iyi şey herkesin doğrusunu yaşayabileceği alanı sunabilmektir. Doğrularımız başkalarının yaşamına zarar vermeye başladığında o doğrular artık bizi kurtarmaya yaramaz. İşte o noktada karma döngüsünde kendi doğrumuzun gün gelip yanlışa düşeceği ve o yanlışın bizi inciteceği ana doğru çekilmeye başlarız.
En tehlikeli haldir, en doğrusunu bilmek. En doğruyu bilen doğru ile kirlenmiştir. Kişinin doğrusunun dışında gerçekleşen bu davranışlar başkalarına karşı şiddet içerir. O yüzden hiçbir bilgi kimsenin doğrusuyla işlemez her bilgi çok yönlüdür. Yönleri görememek insanın algısının sığlığından kaynaklanır
Kanada potansiyelin varoluşun kendisi olduğuna dikkat çeker. Bunu unuttuğumuzda gerçek potansiyelimizi de unuturuz. Nasıl ki bir evin temeli ikinci katına değil ,toprağa atılıyorsa her şeyin temelini de varoluşa dayandırmamız gerekir. Çünkü temel ,niteliklere dayanırsa evi bir hayal üzerine kurmuş oluruz ne de olsa ikinci katta havadan başka bir şey mevcut değildir. Bu da toprağa ,yani somut olana çekilmemize her şeyi havada,yani her şeyi akılda var etmemize sebebiyet verir.Bu bizi yaşamın içerisinde “olma” halinden “yapan”haline indirgeyen şeydir.Bu halde bizim zaman içerisinde sürekli bir alanda sıkışmamıza sebebiyet verir.
Reklam