ne bir barınak, ne de ağırlama,
gösteriyor tanrıçaya insanlar.
tapınaklarda ona,
tapınan kalmamış.
bahçelerin tatlı meyveleri,
şölenlerde sofraları süslemiyor;
yalnız dumanı tütüyor,
vesetlerin kanlı mihraplarda.
seres kederli bakışını,
ne yana çevirirse,
son derece ezilmiş,
görüyor âdemoğlunu.