“Şimdilik ikisi de her türlü günah, gaflet ve şehvetin içindeydi. Kendilerinden ve nefislerinden razı oldukları için böyleydiler. Biliyordum, ikisinden birisi nefsinden razı olmayı kesecek, gidişatını sorgulayacaktı. İsyandakiyle itaattekinin farkı nefisten razı olup olmamakta düğümleniyordu. Bu dava nefsinden razı azgınlar ile nefsiyle hesabı olan müminler arasında geçmeye başlamıştı çünkü.”