İnsanlar acı çekince yazmaya başlar
Tek anlayanları mürekkebi bitmemiş bir kalem
Ve tertemiz bir kâğıttan ibaret
İçindekileri son noktasına kadar anlatmak ister
Tek dinleyeni kendinden başka kimse değildir.
Yazar yazar ve en sonunda okumaya başlar
O zaman anlar ne kadar yanlız olduğunu
İşte o zaman hisseder
Aslında hissedeceği hiç birşey olmadığını..
Her insan bir parça yanlızdır,
Bir parça eksik,
Bir parça hissiz,
İnsan olmak budur işte
Anlatırsın anlayanın olmaz,
Yazarsın okuyanın olmaz,
Seversin hissedenin olmaz..
Sümeyye Özbey...