Çocuk sevgisi ,” Seviyorum çünkü seviliyorum” ilkesine dayanır.Büyüklerin sevgisinin ilkesi,”Seviliyorum çünkü seviyorum “dur.Olgunlaşmamış sevginin söylediği ise “Sana ihtiyacım çünkü seni seviyorum “dur.
Sevgi,sevgi üreten bir güçtür.Güçsüzlük,sevgi üretemez.Bu düşünce Marx tarafından çok güzel açıklanmıştır:”İnsanı insan olarak düşünün ve onun dünya ile ilişkileri de insanca olsun, o zaman sevgiyi sadece sevgiyle, güveni güvenle vs.değiştirebilirsiniz.Eğer sanattan tat almak istiyorsanız, sanatkârca eğitilmiş olmanız gerekir.Eğer başka insanları etkilemek istiyorsanız, onlar üzerinde gerçekten uyarıcı ve geliştirici etki yapan bir kişi olmalısınız, insanlarla ve doğayla olan her ilişkiniz, sizin iradenizin nesnesi olan, gerçek bireysel yaşamınızın en net yansımadı olmalıdır.Eğer sevginiz sevgi doğurmuyorsa bu, sevginizin sevgi üretmediği anlamını taşır.Eğer seven kişi olarak yaşamınızı ortaya koyuyor ama sevilen kişi olamıyorsanız, sevginiz güçsüzdür. Şanssızlıktır.
Çok şeyi olan değil,çok veren zengindir.Bir şeyi yitirmekten korkan istifçi,ne kadar çok şeyi olursa olsun,ruhbilim dilinde yoksul ve yoksun bir kişidir.Ancak kendinden bir şeyler verebilen kişi zengindir.
Hiçbir şey bilmeyen,hiçbir şeyi sevemez.Hiçbir şey yapamayan,hiçbir şey anlatamaz.Hiçbir şey anlamayan,değersizdir.Oysa anlayan kişi aynı zamanda sever,farkına varır,görür…Bir şeyin aslında ne kadar bilgi varsa,sevgi de o kadar büyük olur…Tüm yemişlerin böğürtlenlerle aynı zamanda olgunlaştığını düşleyen kişi, üzümlere ilişkin bir şey bilmiyor demektir.
PARACELSUS