Kadir Tozlu

Kadir Tozlu
@superbaba
Amatör şair ve yazar. Emekli elektronik mühendisi.
Mühendis
Üniversite
İstanbul
Giresun, 8 Aralık 1953
3 okur puanı
Mart 2025 tarihinde katıldı
FİLİZ AKIN ANISINA
10 Temmuz 1979 İzmir’in en güzel kızıyla nişanlanacaktık. “Bir gazinoda birkaç masayı birleştirip kutlayalım,” dedi merhume kayın validem. Yenikapı Gar Gazinosunda karar kıldık. As solist, Neşe Karaböcek’ti. Solistler arasında Filiz Akın’da vardı… Gazinoda bir ara kayın valdem yanımızdan kayboldu. Sonra gözleri parlayarak geldi. “Hadiyin bakalım,” dedi. “Filiz Akın sizi bekliyor.” Şaşırdık desek yalan olur. Çünkü Kayın Validemden bu davranış beklenirdi. Filiz Akın’ın odasına gittik. Gülerek karşıladı bizleri. Nişanlımın yanağından öptü. Benimle de tokalaştı. Sonra fotoğrafçıya döndük. Filiz Akın ikimizin arasında kollarımıza girdi ve fotoğrafçıya gülümsedi. Böyle alçak gönüllü ve cana yakın bir hanımefendiydi merhume… Mekânı Cennet olsun. Işıklar içinde uyusun… Bu anıyı yaşamamızda değerli katkıları olan merhume kayınvalidemin de mekânı Cennet olsun, ışıklar içinde uyusun… Kadir Tozlu 22.03.2025
Duygu ve Düşünce
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
MUTLU MİNİKLER
Giyime kuşama bakıp da bizi Mutsuz sefillerden sanmayın sakın Kir ve pasımız aldatmasın sizi Biz mutluyuz, siz kendinize bakın Bize yeter bir market arabası Boyaya ne gerek, yeterli pası Eğlencemiz budur var mı arkası? Biz mutluyuz, siz kendinize bakın Geçim derdi, seçim derdi bilmeyiz Servetle, mirasla ilgilenmeyiz Varsa servetimiz o da sevgimiz Biz mutluyuz, siz kendinize bakın Kötülük, nefret, elem, keder niye Biz minikler hoş bakarız her şeye Bir göz atın gözlerdeki neşeye Biz mutluyuz, siz kendinize bakın Gerekirse sokaklarda yatarız Geçim için çöpleri ayıklarız Ulusal gelire katkı sağlarız Biz mutluyuz, siz kendinize bakın Kadir Dede size şefkatle bakar Tanımsız duygular içini yakar Gözlerinden birkaç damla yaş akar Size imrenmediğini sanmayın
Şiir
Dön Bebeğim
Dön bebeğim, Şefkat boşluğuma dön, Acıdan akan gözyaşlarımız Mutluluktan aksın Dön bebeğim, Sevgi pınarımıza dön, Rüyalarında papatyalar verdiğim Papatyaların en güzeli… Dön bebeğim, Koklamaya kıyamadığım… Kızım dediğim, Canım dediğim, Canımdan çok sevdiğim Umutla bekliyoruz. Umutsuzluklarımızı umuda dönüştür gel Dualarla bekliyoruz. Dualarımızı şükürlere dönüştür gel Seviyoruz Sevgilerimizi mutluluğa dönüştür gel Canımsın kızım Canımdan da öte Kadir Tozlu 26.06.2006
Şiir
GÜL KIZ
Bu kavşak!... Acılar çektiğim, ama uğursuz diyemeyeceğim bir kavşak… Bu kavşak, Değişik insanlar gördüğüm… İçimde değişik duygular uyandıran bir kavşak… Soğuk ve karanlık bir akşam iş dönüşü buzda ayağım kayıp düşmüştüm yıllar önce… Ayağım burkulmuş, acılar içinde çökmüştüm bir kenara… Yanında delikanlı oğulları olan ve insanlara yardım etmeyi kendinde bir görev kabul eden bir hanımefendi beni fark etmiş ve sormuştu… “Neyiniz var beyefendi? Yardıma ihtiyacınız var mı?” Sağ olsunlar, ama zaten evim yakındı ve eve telefon etmiş, yardım çağırmıştım… Buz gibi soğuk bir havada acılarımı kişilerin yardım talebinin bende uyandırdığı sıcacık duygular hafifletmişti… Ve yine bu kavşakta, bu defa bir yaz günü iş dönüşü liseli bir hanım kız babasını görü-yor… “Babacım gelmişşşş!” diye koşuyor saatlerdir görmediği(!) için özlediği babasına. Sonra babanın eli kızının omzunda, kızın eli babanın arkasında uzaklaşıyorlar… İmrenen bakışlarım altında… Ve dün… Yine bu kavşakta… Bu defa ne iş dönüşü, ne işe gidiş, çünkü artık işsizim… Ne sıcak ne de soğuk, ne yaz ne de kış diyebileceğim bir havada… Bir kargo bürosunun yanından geçerken ayağım takılıyor bir paket kayışına ve acılar içinde yerde buluyorum kendimi. Zaten aylardır bilmediğim bir nedenle ağrıyan kolumun üzerine düşüyorum, dizimi çarpıyorum. Öyle bir çarpıyorum ki, pantolonun dizi parçalanıyor. Çokkkk ama çok acı çekiyorum, Orta yaşlı bir adam geçiyor yanımdan, Beni görmüyor Veya görmezden geliyor… İnsanlıktan yoksun olan kafası uzaklarda… Bir hanım kız çıkıyor karşıma… “Geçmiş olsun… Yardıma ihtiyacınız var mı?” diye soruyor. Belli ki acılarımı yüzümden okuyor bu hanım kız. Ama çalıştığı bürodan bunu okuması mümkün değildi… Onu bana koşturan yaratan Rabbimin onun kalbine yerleştirdiği güzellikler, insan sevgisi, yardım etme
Duygu ve Düşünce