Aşağılanmış, kendinden uzaklaşmış ve kendisini kişiliksiz, köksüz ve temelsiz gören fert, onda bu aşağılık duygusunu oluşturan kimsenin üstün ırka mensup, üstün bir insan olduğunu, iyi yaşadığını ve iyi olduğunu düşünür; kendisinin ise aşağılık, küçük ve hakir olduğuna , çirkin bir dine mensup bulunduğuna ve edebiyat, tarih, din ve herşeyin kötü olduğuna inanır.
Bir söz sadece bir yerde hakikattir. Aynı söz başka bir yerde geçersizdir. Belli bir dönemde özgürlük ve birliği meydana getiren etken ve öğreti, başka bir yerde özgürlüğü ve birliği yok etme görevi görür.
Ben kendi din, tarih ve kültürüme dönmeden, insan olmadan başkalarına insanlık ve hümanizm elimi uzatamam. Her şeyini kaybetmiş bir yarı insan, hümanizme inanmakla nasıl insan olur?
Eğer milli şahsiyetten, kültür, dini duygu ve öz bilinçten yoksun olduğumuz ve kendisine yabancı insanlar olduğumuz şu anda hümanizme inanacak olursak kendimizi kendi ellerimizle her şeye sahip olan sınıf, bölge ve milletlerin esiri, uşağı ve oyuncağı yapmış oluruz.