İnsanları hiçbir zaman hayatınızın merkezine koymayın.Mesela yanınızda kalması için çabalamayın ya da onu ne mutlu eder diye düşünmeyin.Çünkü bir gün çabalamayı ve düşünmeyi bıraktığınızda çabanızı görmeyen gider ve onun mutluluğunu düşündüğünüz de zaten hayatında memnundur.Yani uzun lafın kısası birileri sizin emeğinizle yanınızdaysa o kişi için kendi istekleriniz ve hayallerinizden vazgeçip kendinizi bir kenara koymayın. Önce kendi istedikleriniz için yaşayın bu hayatı.Çünkü bir kere geliyoruz bu dünyaya.