Tüm bu mutlu, hiçbir eksiği olmayan halklar, Fransızlar, İngilizler... Eh, ben oralardan değilim, arkamda asırlardır süren talihsizliklerim var benim. Şanstan yoksun bir ulusta doğdum. Mutluluk Viyana'da bitiyor, Viyana'nın ötesinde Lanet başlıyor.
Ulus- devlet insana ne verir? Kim olduğunu bildiğine dair güven verir, seninle aynı dili konuşup, Han Asparuh'tan "Altın Sonbahar" bisküvilerinin tadına kadar aynı şeyleri hatırlayan senin gibi başka kişiler arasında var olduğuna dair güven verir. Ve aynı zamanda başka şeyler konusunda ortak demansları olan kişiler arasında var olduğuna dair güven verir. Bir ulusun aynı şeyleri hatırlayıp aynı şeyleri unutma konusunda sözleşmiş bir insan topluluğu olduğunu söyleyenin kim olduğunu artık hatırlamıyorum.