Aşksız ve paramparçaydı yaşam
bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın güzelliğinde sevdim.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
Ömrümde bir kere bile gündüz gibi aydınlanma geçirseydim. Bir kere güneşi hissetseydim, bu da geçecek diyip geceyi kabullenebilirdim. Ama hep bi seher vakti, hep bi akşama doğru veya sabaha umutlu.. hep bi bekleyiş.. yordu.