Kimsədən deyil... hərkəsdən, hərşeydən inciyir qəlb... Özünə qapanır, özündən yol tapmağa çalışır.. işıqlı günə, həmin qış səhərinə.. hansı ki, pəncərədən avtovağzal görünürdü.. qar, avtobuslar və insanlar. Hər biri bilinməz bir yerə hərəkət edərkən, ayrılığı xatırladırdı. Sən vücudunun səni bərkitdiyi eyni nöqtədən göyün yüngüllüyünə üz tutaraq, "İlahi, bu necə bir şeydir.. mən hansı yuxudayam?" sual edirdin. İlahi, bütün bu bilinməzliklərə, keçib gedən zamana və hər şeyə rəğmən, Sənə həmd olsun.. Bütün yaradılışın ahəngi, bu mesajı verir